Kigo Prison: Gewoon een dief

Kigo John Mijn naam is John [niet zijn echte naam]. Ik ben geboren in een godvrezende familie van vader, moeder, twee broers en drie zussen. Ik ben geboren in oktober 1984. Ik heb de lagere school gevolgd in Buwama sub-county (Uganda). Helaas ben ik gestopt in P5 toen mijn vader aan HIV/Aids stierf. Binnen een jaar is ook mijn moeder gestorven en bleef ik achter met mijn zussen en broers.

Op mijn zestiende begon ik te werken als cameraman. Toen ik achttien werd ben ik getrouwd. Daarna ben ik mijn eigen bedrijfje als kapper begonnen in het Cooper Complex Centre in Kampala. Ik heb drie kinderen, een van hen is een meisje. Mijn vrouw is een huisvrouw met qua onderwijs beperkte capaciteiten om voor eten voor de kinderen te zorgen. Elke dag prijs ik Hem die regen geeft, om mij de kracht te geven zolang ik nog leef, opdat ik terug naar mijn familie mag keren, want ik zou graag mijn familie veranderen net zoals de gevangenis mijn leven heeft veranderd.

Ik werd gearresteerd in april 2008, want ik vond een man in mijn kapsalon die probeerde om mijn eigendommen te stelen. Ik sloeg alarm toen de man met mijn eigendommen probeerde te vluchten; de mensen die rond de kapsalon waren vingen hem en begonnen hem te slaan. Later stierf de man. Dat is waarom ik gearresteerd werd, want ik was de eigenaar van die kapsalon en ze beschuldigden mij van moord. In maart 2010 ben ik door het Hooggerechtshof veroordeeld voor 38 jaar voor moord.

Toen ik in de gevangenis geraakte heb ik dat niet geaccepteerd, want ik vond liefdevolle mensen in deze plaats. Ze gaven me alles zoals zeep, een deken, ze adviseerden mij en versterkten mij met het woord van God. Nu ben ik een student aan Kigo Prison School in S1. Ik doe mijn best om mensen die er slecht aan toe zijn te helpen met het geven van zeep en kleding. Ik krijg deze dingen door het scheren van haren na het einde van de lessen en in het weekend.

Dan dank ik God die ons Second Chance Support (SCS) als een geschenk heeft gegeven, ze brengen ons helder water in de hele Boma, beginnen met het herstellen onze kliniek, hebben beloofd onze klaslokalen te renoveren, veel dingen die ik kan niet eens noemen; dank je wel. Ik hoop dat Second Chance Support zelfs andere gevangenissen kan helpen in de toekomst. Tenslotte vraag ik aan de mensen in Nederland om voor mij te bidden, net zoals ik voor u bid, zodat God mij een correspondentie vriend geeft in dat liefdevolle land, net zoals een sponsor. Dank u, mag de almachtige God u zegenen en mag Hij alle goede dingen in uw land vervullen.