Kigo Prison: Slecht gezelschap

Kigo Jacob Ik ben Jacob [niet zijn echte naam], geboren in het district Soroti (Uganda) in november 1979. Ik groeide op in een arm gezin. Mijn ouders gingen scheiden en hebben me verlaten. Toen ik jong was, had ik een slecht leven zonder enige hulp. Nadat ze mij eerst hadden verlaten, keerden mijn ouders later verzoenend terug, ze vonden mij in een zeer slechte staat, naakt en volledig uitgeput. Ze lieten mij niet alleen, maar namen me voor behandeling mee naar een ziekenhuis en later besloten ze om mij naar school te laten gaan. Op de lagere school deed ik het goed. Ik ging naar de middelbare school, maar mijn ouders slaagden er niet in om mijn schoolgeld te betalen, dus ik ging van school. Sindsdien begon de strijd opnieuw. Dus ik moest er iets aan doen. Ik ging naar een mechanische garage en kon de eindjes aan elkaar knopen.

Na enige tijd kwam ik in contact met slecht gezelschap. Dat veranderde mijn leven ten kwade. We zijn begonnen met het plegen van misdaden speels denkend dat het gewoon voor de lol was. Maar er kwam een tijd dat we echt in het groot begonnen. Voordat ik kon twee keer nadenken zijn we serieus begonnen met grotere dingen gewelddadig aan te pakken. De diefstallen namen toe en ik was al gebrandmerkt als hardcore crimineel. Ik voelde dat ik niet kon omkeren, want het was nu in bloed gedompeld. Toen ik werd gearresteerd en aangeklaagd wegens gekwalificeerde diefstal, werd ik veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf.

Toen ben ik in mijn verleden gaan graven en realiseerde mij dat slecht gezelschap mijn leven had geruïneerd. Toen ik bij mijn positieven kwam realiseerde ik mij dat ik niet in herhaling moest vallen om dicht bij slecht gezelschap te zijn. Ik heb nu mijn leven veranderd van plan A naar plan B, om mezelf te betrekken in de kerk programma's en positief hard te gaan werken voor het welzijn van mijn familie. Ik ben een vader van vijf kinderen.

Ook heeft de gevangenis een grote rol gespeeld in het mij transformeren weg van mijn verslaafde en chronische slechte praktijken door de harde tijd en het harde leven in de gevangenis. Christelijke organisaties hebben ook een grote rol gespeeld om het leven van gevangenen spiritueel te veranderen . Nu ook SCS zich heeft aangesloten bij de strijd van het transformeren van gevangenen, zie ik dat dit team solide vers voedsel voor ons gevangenen is, dat heeft me een heldere en veelbelovende toekomst laten zien; Matheüs 14:15-20 (kortweg Jezus die zowel geestelijk en vers voedsel verstrekt). Dus de kerk verstrekt het woord en het SCS team vertrekt vaardigheden.

Het SCS team heeft me eraan herinnerd dat gevangenen die nog een andere hoop hebben, de kans om te leven, en bemind te worden. Ik verzoek SCS om gevangenen bij te staan door hen op te leiden en te trainen met meer vaardigheden die hen zullen bijstaan in de gevangenis en buiten gevangenissen. Ik bid dat SCS sponsors ook follow-up aan gevangenen kunnen geven, zelfs na gevangenissen, zodat het niet een verlies voor de sponsors zal worden.

Ik dank u sponsors van SCS uit Nederland voor uw zorgzame hart en onvoorwaardelijke goede houding betoond aan de gevangenen in Afrika, in het bijzonder Uganda. Het heeft onze verloren hoop nieuw leven ingeblazen. Nu weet ik dat er mensen zijn die voor ons zorgen in deze hete pan. Ik zie een realistische, heldere en een veelbelovende toekomst. Daarom verzoek ik u om in deze geest door te gaan. Hou vol.